Dobra żona to skarb
W mojej pracy rozegrała się pewna scenka rodzajowa. Kilka dni temu kolega z pracy spytał:
- o której wstajesz?
- o siódmej – odpowiedziałem
- i zdążysz się przygotować?
- tak – przygotowuję się w dziesięć minut
- a kanapki?
- żona mi robi dzień wcześniej
- to masz dobrą żonę
- TAK – moja żona to skarb
- ja bym swojej nie przekonał po 30 latach małżeństwa, żeby mi robiła kanapki.
Wtedy uświadomiłem sobie, że moja żona to rzeczywiście wielki skarb. W pędzie codzienności łatwo o tym zapomnieć. Codziennie uwijając się w kieracie zbytnio przyzwyczajamy się do dobroci żony, która przez drobne rzeczy pokazuje swoją miłość.
Już za czasów króla Salomona było wiadomo, że warto mieć żonę i to dobra rzecz:
Kto znalazł żonę, znalazł rzecz dobrą, i dostąpił łaski od Pana. Przypowieści Salomona 18:22
Bóg stworzył człowieka – mężczyznę i kobietę po to, żeby żyli razem w rodzinie. Po stworzeniu Adama zauważył, że “niedobrze jest żeby człowiek był sam” (Księga Rodzaju 2:18). Dlatego właśnie Bóg dał nam żony.
Dziękuję Bogu, że dał mi dobrą żonę.
Hmmmm, ja też po slubie robialam kanapki mojemu mężowi, do tej poru zresztą to robię, ale juz nie tak chętnie jak kiedyś.
Kiedyś pewna siostra w Panu powiedziala mi, że mężczyzna żeni sie dla jedzenia i seksu (kolejność wg gustu). Nie chcialam wierzyc, że tak podstawowe potrzeby mogą być motywem by zawrzeć związek malżeński. Po kilku latach mojego związku okazuje się to prawdą. Pewne role są z gory przypisane kobiecie jak np. przygotowywanie posilkow, nie ważne czy ona to lubi czy potrafi czy ma na to czas. Z regoly kobiety robią to czego mężczynom sie nie chce lub uważają to za nudne. Nieraz porosilam męża by zrobil mi kanapki do pracy (zabraklo mi czasu), ale w odpowiedzi slyszalam tylko że to nie jego dzialka.
Fajnie się szczycić, czymś lub kimś, ale czy potrafilbyś to samo robić dla swej żony?